Bitti! Denildiği yerde…”Buradayız!” Dediler

18 Mart… Sadece bir zaferin tarihi değil; bir milletin yeniden ayağa kalktığı, “bitti” denildiği yerde “buradayız” diye haykırdığı gündür. Çanakkale Savaşı, askeri bir başarıdan çok daha fazlasıdır; insan iradesinin, inancın ve dayanışmanın destanıdır. Cephede savaşan askerlerin önemli bir kısmı, günlerce doğru dürüst yemek bulamadan, çoğu zaman sadece hoşaf ve ekmekle mücadele etti. Ama buna rağmen geri adım atmadılar. Hatta anlatılır ki, bir siperde karşı karşıya gelen Türk ve Anzak askerleri, kısa süreli ateşkes anlarında birbirlerine sigara attılar. Bu, savaşın ortasında bile insanlığın tamamen kaybolmadığının en dokunaklı göstergesidir. Seyit Onbaşı’nın kaldırdığı o meşhur 276 kiloluk top mermisi… Seyit Onbaşı savaş sonrası aynı mermiyi tekrar kaldırmak istediğinde yerinden oynatamaz. Çünkü o gün onu kaldıran şey kas gücü değil; vatanın yüküdür. İşte Çanakkale ruhu tam olarak budur: İmkânsız görünenin, inançla mümkün hale gelmesi.Ama mesele sadece geçmiş değil… Bugün çevremize baktığımızda dünyanın farklı yerlerinde hâlâ savaşlar, çatışmalar, gözyaşı var. Coğrafyalar değişse de acı aynı. Çanakkale bize şunu hatırlatıyor: Savaşın kazananı yoktur, ama direnişin ve onurun bir hafızası vardır. O hafıza, bugün bizim barışı ne kadar kıymetli görmemiz gerektiğini anlatır.Ve tam da bu günler, Ramazan Bayramı’na hazırlanırken… Çanakkale’nin ruhu ile bayramın anlamı aslında birbirine çok yakındır. Cephede askerler, bayram sabahına uyanamadılar belki… Ama arkalarında bıraktıkları vatan, bizim bayram sabahlarında huzurla uyanabilmemiz içindi. Bayram; paylaşmak, affetmek, kucaklaşmak demek. Çanakkale ise bu değerlerin en ağır bedellerle korunduğu yerdir.Düşünün… Bir yanda top sesleri, diğer yanda belki bir askerin cebinde annesinin koyduğu küçük bir bayram şekeri… O şeker yenemedi belki ama anlamı bugün hâlâ dilimizde: “Biz buradayız ve vazgeçmeyeceğiz.”Bugün bize düşen, sadece anmak değil; anlamak. Sadece geçmişle gurur duymak değil; bugünü daha adil, daha vicdanlı yaşamak. Çünkü Çanakkale, sadece bir savaş değil; bir ahlak meselesidir.Ve belki de en önemlisi:O gün o siperde duranlar, biz birbirimizi kırmayalım diye sustular…18 Mart’ın coşkusu, Ramazan Bayramı’nın huzuruyla birleşsin…Geçmişin fedakârlığı, bugünün merhametine dönüşsün.Geçmişten ders alarak, şehitlerimizin kemiklerini sızlatmadan ruhlarının huzur içinde olması için vatanımıza, topraklarımıza sahip çıkarak, yattıkları yerde onları incitmeyelim…   Türkiye Cumhuriyeti ilelebet şanlı bayrağını dalgalandırsın ve bayramımız huzurla, barışla, sağlıkla geçsin…Bu vatan toprakları için canını feda eden bütün şehitlerimizin de ruhu huzur bulsun…Şimdilik her zaman olduğu gibi hoşça kalın akıl ve beden sağlığınızı korumaya çalışın!